Eindbesluit

7 november was een heuglijke dag. In de voormiddag stond mijn jaarlijks tandartsbezoek gepland en daar betaalde ik welgeteld 3,5 euro voor (62 euro – 58,5 euro ziekenkas). Ik ben gezegend met goeie tanden (al maakt dat het niet minder eng) en dus mag ik van de tandarts rustig verder poetsen met zout en olie.
De zon scheen en ik kreeg de glimlach niet van mijn gezicht. De schoenmaker bezorgde mij voor 18,25 euro 2 paar zo-goed-als-nieuwe schoenen. Om in 1 keer komaf te maken met die 50 euro waar ik een jaar lang rekening mee moest houden, ging ik tanken. Niet voor 10 euro deze keer, maar de hele tank vol. Klaar. Ik kocht een kadootje voor de verjaardag van mijn broer. Niet omdat het moest, maar omdat ik het wou.

En nu sta ik hier, na een jaar… en ken ik het antwoord op de vraag of het mogelijk is met 50 euro/week rond te komen. Het kan, al zijn er wel een paar kanttekeningen. Maar laat ik beginnen bij het begin.

50 euro per week laten je niet toe om je met onzin bezig te houden. Je wast je haar nog maar 1x per week, om shampoo te sparen en het is bovendien gezonder voor je haar. Je maakt je tandpasta zelf, met natriumbicarbonaat en kokosolie, want dat is sowieso in huis en het werkt. Het is ranzig in het begin, maar alles went. Je winkelt bewuster en denkt na over elke aankoop. Je leert de waarde van geld weer kennen en beseft dat je met 50 euro heel wat kan doen, terwijl je daarvoor dacht dat het 2 keer niks was. Je leest boeken van de bib, in plaats van tv te kijken. Je kickt af van ‘altijd online’ en ‘altijd bereikbaar’. Je bouwt een composttoilet met ‘afval’ en vraagt je af waarom je ooit nog een ‘gewoon’ toilet zou nemen. Je neemt de fiets, in plaats van de auto en vaart er wel bij. Je waardeert de momenten dat je wel in een auto zit of onder een echte douche staat des te harder. Je hoort enkel nog flarden wereldnieuws via de radio en gaat niet meer op zoek naar sensationele nieuwsfeiten waar je in principe alleen maar droevig van wordt en toch helemaal niets aan kan veranderen. Je leert terug leven met de seizoenen en neemt elektriciteit niet meer als vanzelfsprekend. Niets is nog vanzelfsprekend en aan de andere kant zo hard wel, want alles wat we doen lijkt plots zo onlogisch en het overlevingsinstinct dat ergens diep verborgen zat, komt stilletjesaan weer boven. Nooit heb je dichter bij de natuur (en je eigen natuur) gestaan en je neemt de kunst van het moestuinieren weer op en krijgt daar zoveel voldoening uit dat al de rest in het niets vervalt tegenover een paar uurtjes in de aarde wroeten. Je krijgt een diep respect voor de aarde en de zon en al wat ze ons geven. Je leert terug voelen en dat gevoel te volgen. De tijd nemen om gewoon te leven, in alle eenvoud, maakt heel duidelijk wat essentieel is. Maar heel weinig is werkelijk belangrijk. Het kan allemaal zo schoon zijn, als je er eens goed en met open blik naar durft kijken.

En nu sta ik hier na een jaar, een beetje verloren, want opnieuw valt de houvast weg. Een jaar geleden begon ik tamelijk onbezonnen aan dit avontuur en het heeft me zoveel gebracht dat het moeilijk te omvatten is in een eindbesluit. Soms was het aanpassen, al gingen ook veel dingen heel gemakkelijk. Dit is zo waardevol geweest, dat ik hier mijn  verdere leven baat bij ga hebben. Ik denk niet dat ik nog dezelfde persoon ben: ik weet nu wat me rust brengt, ik laat gemakkelijker los (met vallen en opstaan), ik kies meer voor mezelf, ik kom meer voor mezelf op,  ik kan beter relativeren. Benieuwd of dat zo zal blijven als ik me wat vaker buiten m’n veilige cocon begeef.

En nu sta ik hier, met tranen in mijn ogen, om al het mooie wat me overkomen is. Ik mocht een jaar in de mooiste tuin van Belgie wonen, bij de liefste mensen. We waren volstrekt onbekenden voor elkaar en toch gaven zij me de ruimte om op hun domein te wonen en te experimenteren. Zo onbaatzuchtig, gewoon oprecht goed van hart.
Ik leerde om alleen te zijn en daar van te genieten. In die mate zelfs dat het me soms moeilijk valt om in gezelschap te vertoeven. Ik leerde mezelf een stuk beter kennen en leerde ook beter luisteren naar mezelf. Ik ben opener en slik niet meer alles in, al komt dat nog niet vanzelf en vraagt dat nog steeds moed. Ik raakte onthecht van alle spullen die ik bezit, al ga ik er binnenkort toch enkele bij nemen. Mijn leven gaat een stuk gemakkelijker worden met een ijskast, een mixer en een oven. Want, altijd soep met stukjes gaat vervelen en een oven geeft zoveel meer mogelijkheden. En, mijn eten bederft over het algemeen te snel in de zomer. Een keertje werd ik nogal ijl van pesto die vermoedelijk te lang in een hete tent stond.

Ik heb geleerd bewuster om te gaan met geld & tijd. Een beetje nadenken over je aankopen en wat je nodig hebt (en of je het echt & nu nodig hebt), kan je al veel besparen. Ik heb me natuurlijk af en toe laten vangen: het velokaartje dat me 37 euro kostte, heeft niet genoeg opgebracht. Ik weet nu dat een 2de douchezak van 20L (twv 8 euro) niet nodig is voor een standaard douchebeurt en dat ik voorzichtiger moet zijn met 2dehands kledingaankopen die ik (waarschijnlijk) nooit zal dragen. Verder is 2dehands me prima bevallen en in de toekomst zal ik dit dan ook blijven doen, al zal ik voor kleren toch meer richting nieuw, maar fair gaan.

Naast alle dingen die goed gingen, waren er ook een paar dingen die beter konden. Het wildplukken – waar ik op zich veel zin in had – is er wat overgeschoten. En ik had – zoals ik mezelf begin dit jaar beloofd had – meer kunnen yoga-en. En soms kostte het me teveel moeite om te filmen: op een koude winterochtend steek ik liever de stoof aan ipv eerst de camera op te zetten die filmt hoe ik de stoof aansteek.

Er waren ongetwijfeld lastige momenten, maar zonder downs geen ups. En wie kan tenslotte zeggen dat het leven altijd mooi en lief is? En wie loopt er eens niet met z’n kop tegen de muur? Al het geld in de wereld kan zelfs dat niet voorkomen.

Het voorbije jaar heeft me hard doen beseffen dat we ons zoveel (laten) opleggen, maar dat al dat ‘moeten’ ons (mij) niet perse gelukkig maakt. Van wie moet ik elke dag propere sokken aandoen? Of van wie mag ik niet in mijn joggingbroek en op crocs naar de winkel? Ik moet geen 3 keer per dagen eten en ik moet niet elke week mijn huis poetsen. Ik moet zelfs niet elke avond mijn tanden poetsen als ik daar geen zin in heb.

 

De kanttekeningen dan.
Het opzet was om een jaar lang met 50 euro/week toe te komen, zonder in te leveren op hygiëne, gezond eten en sociaal contact.

Over wat hygiënisch is en wat niet valt natuurlijk te discussiëren en dat moet vooral ieder voor zich uitmaken. Mijn kleren en beddengoed zaten geregeld in een wasmachine en mijn huis werd voldoende gepoetst. Ik heb eigenlijk enkel positieve reacties gekregen over mijn woning en ik heb nooit het gevoel gehad dat ik in een vuil kot woon, ondanks dat ik een jaar lang geen stofzuiger gebruikt heb. De afwas bleef wel eens een paar dagen staan, maar het zou me verbazen als zou blijken dat enkel ik mij daar schuldig aan maak. Een gebruikte pan werd al eens schoon geveegd met een stukje keukenrol en opnieuw gebruikt en ik kan daar perfect mee leven. Af en toe lag er een poes op mijn bed, daar kan ik minder mee leven.

De laatste maanden heb ik wat ingeboet op gezond eten. Niet omdat het niet haalbaar is met 50 euro, maar omdat – here i go again – ik het zo fucking beu ben om in die pan te koken. IK WIL EEN OVEN, mocht dat nog niet duidelijk zijn. Komt er nog bij dat ik altijd alleen voor mezelf moet koken, dat er geen voorraadjes in de diepvries zitten, dat het soms simpelweg te vroeg donker is, dat sommige dingen nogal snel bederven zonder ijskast en dat ik af en toe gewoon geen zin heb om naar de winkel te fietsen. Koken was de laatste tijd dus eerder een opdracht.

Vergeleken met mijn 31 voorgaande jaren zou je kunnen besluiten dat ik het voorbije jaar minder sociaal ben geweest. In de winter kwamen er veel nieuwsgierige vrienden op bezoek en genoot ik met volle teugen van de momenten dat ik hier alleen was. In de lente was er veel werk in de serre en de moestuin, deed ik veel ruilhandel-klusjes en waren er nog voldoende sociale activiteiten. In de zomer kreeg ik wel plots het gevoel dat ik wat miste: zowat heel de wereld ging op reis, ging naar festivals of deed allerlei leuke – te dure – uitstappen. Niet dat ik daar perse bij wou zijn, maar een bezoekje aan de tent was plots veel minder interessant geworden.
In die befaamde zomer van 2017 kwam er dus af en toe een gevoel opzetten dat ik in lange tijd niet meer gevoeld had: een behoefte aan sociaal contact die niet onmiddellijk kon worden vervuld.

Verder zijn fietsen en wandelen prima gratis hobby’s, maar na een jaar heb ik veel zin om iets nieuw te leren of mij wat verder te ontwikkelen door cursussen te volgen. Mocht het experiment verder gaan, zou dat zeker iets zijn waar ik het op termijn lastig mee zou krijgen. Nu is hier wel een zekere psychologische factor aan verbonden, zijnde dat ik al een tijdje weet dat het einde in zicht is en ik dus meer begon te denken aan wat er daarna zou (kunnen) komen. Maar hoe je’t draait of keert, ik wil een leuke hobby en dat kost geld.

Ook iets waar ik creatiever mee zou moeten omgaan indien het experiment langer zou duren: kleren kopen. Geen talent van mij. En al zeker niet in de 2-dehandswinkel. Soms zie ik mensen, volledig uitgedost in kringwinkel-kleren en die komen daar niet alleen mee weg, die zien er gewoon goed uit. Ik zou het graag willen en kunnen.

En om het kanttekeningenhoofdstuk af te sluiten: een auto is toch echt wel handig, vooral op koude, donkere ochtenden. Vanaf nu deel ik een auto en is het dus geen verplichting meer om de 11km naar het werk met de fiets te overbruggen.

En nu?
Ik blijf hier nog een tijdje wonen, zij het met iets meer luxe. Om te beginnen neem ik 3 weken verlof, om alles eens goed te laten bezinken en om te wennen aan het idee dat het experiment voorbij is. Ik ga op reis naar Antwerpen, waar ik me vooral zal concentreren op het maken van een film van het materiaal dat ik doorheen het jaar heb verzameld, maar ik zal het ook niet nalaten om al wat de stad te bieden heeft, mij te laten welgevallen. Het restaurant is al geboekt, de avond op cafe is gepland en er is een kandidaat om met mij te gaan shoppen. Verder ga ik 2 cd’s kopen, omdat het kan: van Tamino en Millionaire. Al voelt dat allemaal wel dubbel en vrees ik ervoor regelmatig geplaagd te worden door schuldgevoelens bij al wat ik uitgeef.

Ik zal wel zien wat er op mijn pad komt. Ik neem mee wat belangrijk is, maar zal niet in het verleden blijven hangen of mezelf verliezen in de toekomst. Het is wat het is en het is heel mooi geweest, maar mijn experiment is nu voorbij en de toekomst biedt zich vanzelf wel aan.

Al het beste, voor iedereen!
Kaat, van de experitent

IMG_2839

week 49 – 50 – 51

De laatste weken hoor ik geregeld ‘dat het maar stillekes is op de blog’. Ik ben inderdaad van mening dat als je niks te zeggen hebt, je beter kan zwijgen. Ik leef mijn leven zoals zovele anderen: ik werk, ik kook, ik doe mijne was, ik spreek af met vrienden, ik plak mijn kapotte band, ik wandel, ik kijk films en lees boeken,… Maar of dat nu is wat jullie willen lezen?

Ik heb ook geen onthullende bekentenissen te maken en de spoken in mijn hoofd zijn reeds van mij afgeschreven of behoeven geen alinea op de blog. Verder heb ik het voorbije jaar genoeg gedeeld en zegt het me steeds minder om alles wat (rond) mij beweegt op de sociale media te gooien. Ik doe nog 1x m’n best om wat interessante dingen uit mijn dagelijks leven samen te rapen alvorens er volgende week een knaller van een eindbesluit komt.

Dinsdag 24 oktober was zo’n typische druilerige herfstdag en dus besloot ik mijn foto’s en filmpjes van het voorbije jaar veilig te stellen. Nu ik de laatste weken wat vaker aan mijn nakende vakantie in Antwerpen denk en hoe ik daar ga proberen een film te maken, komt er geregeld een scenario voorbij waarbij ik – net voor het zover is – al mijn beeldmateriaal kwijt raak.
Enkele mogelijke scenario’s: vallen met de fiets terwijl de harde schijf in de rugzak zit en wij samen in een volle beek belanden, diefstal, een harde schijf die het plots opgeeft of die op een vergeetachtige dag ergens achterblijft,.. Allemaal dingen die (mij) kunnen gebeuren, maar die ik mezelf niet zou vergeven. Ik kocht dus een extra schijf om een back-up te maken, van niet experiment-geld (89 euro). Dat is nog maar 1 keer eerder gebeurd dit jaar en ook toen was het in functie van de film.

De herfst is het ideale wandelseizoen en dus verkende ik de voorbije weken binnen-en buitenland. Zijnde het militair domein in Brasschaat, de Zuidelijke Kamers in Antwerpen, de Oude Buisse Heide en de Rucphense bossen.

 

Met de herfst begon ook het stookseizoen. ’s Morgens is het zaak van zo snel mogelijk iets actief te beginnen doen en de stoof niet aan te steken vooraleer de zon de kans krijgt om mijn huis op te warmen. Het is gemiddeld zo’n 12-14 graden wanneer ik ontwaak, wat draaglijk is met een sjaal, muts en warme trui. Het valt me op dat ik het tegenwoordig koud heb in ruimtes met centrale verwarming. Ook al is het daar vlot 21 graden.

Ik kwam tot de vaststelling dat ik een hobby mis: 2 vrije dagen en een weekend per week zijn te veel om wat rond te lummelen. Ik denk richting een cursus fietsen maken of leren piano spelen of iets handwerk-achtigs. Maar dat kan natuurlijk alleen als er terug wat meer geld voor handen is.
Verder jankte ik een eind weg met ‘a monster calls’.

 

Financieel

week 49
schulden afgelost: 10 euro
supermarkt: 20,47 euro
G&F: 1,30
terras: 4,5 euro
wandeling: 1,5 euro
frituur: 4 euro
inkom kwis: 3 euro
drank kwis: 9 euro
winst kwis: 10 euro
cafe: 6,23 euro, wat een vreemd bedrag is

week 50
supermarkt: 19,05 euro
G&F: 4,7 euro
naft: 10 euro
GSM: 0,45 euro
water: 5 euro
geleend: 10 euro
in spaarpot: in principe 0,80 cent, ware het niet dat ik nog wat centen vond in een vuil hoekje in m’n rugzak (in totaal 5,15 euro)

week 51
schulden afgelost: 10 euro
supermarkt: 17,71 euro
G&F: 12,64 euro
frituur: 3 euro
cafe: 11,86 euro, wat weer een vreemd bedrag is
uit de spaarpot: 10,22 euro

week 46 – 47 – 48

Er zijn 2 soorten winkels: zij die zich op ‘dag van de klant’ laten kennen en zij die hun trouwe klanten oprecht willen bedanken. Zaterdag 30 september besloot ik om 16u40 nog vlug de winkels in de buurt af te rijden om wat bedankjes in ontvangst te nemen.

Bij Drankenhandel Decaigny leverde ik mijn leeggoed in, kocht wat muntjes en kreeg naast 1,96 euro nog een bak bruiswater en 6 blikjes Schweppes Mojito. Dat was een stuk meer dan waar ik op hoopte. Mijn tocht ging verder langs een niet nader genoemde supermarkt waar ik geregeld mijn inkopen doe. Ik kocht er een pakje bouillonblokjes voor 41 cent en kreeg een stuk minder dan waar ik op hoopte, niets. Op naar mijn nieuwe favo supermarkt dan maar, de Spar in Nieuwmoer. Productgewijs is het daar niet anders dan op een ander, maar ik ben – zoals waarschijnlijk 95 % van het cliënteel – grote fan van Sandra. Altijd vriendelijk, altijd lachen en niet eens gespeeld. Dat zou de norm kunnen zijn, maar omdat het me altijd zo opvalt wanneer ik daar ben, weet ik dat het dat niet is. Maar goed, ik kocht een yoghurtje voor 20 cent en kreeg een pak wafels en een zakje Napoleonbollen. Zoals steeds ging ik naar buiten met een glimlach op mijn gezicht.

IMG_4861

 

Datzelfde weekend was het groot feest in de Wildert. Voor mij was het de eerste keer dat ik naar de pompoenstoet ging kijken en ik was direct gewonnen. Wat kan je niet leuk vinden aan honden in bakfietsen, majoretten, vlaggenzwaaiers, doedelzakken, honden met trekkarretjes, gratis pompoensoep, kinderen op gepimpte go-cars en karren met pompoenen. Mijn hartje werd er zowaar warm van.

 

Sinds een paar dagen is ook de maismuur voor mijn deur verdwenen. Een beetje jammer dat dat gedeeltelijk ’s nachts moest gebeuren, maar ik ben al lang blij dat ik weer wat verder kan kijken. De omgeving ziet er weer net hetzelfde uit als het moment dat ik hier kwam wonen en ik voel aan veel dingen dat het einde van het experimentjaar nadert. Ik ging voor de laatste keer een nieuw seizoen en experimentmaand in, kocht voor de laatste keer een pak wc-papier, haalde voor de laatste keer een lading zaagsel. Het vallen van de eikels is dan weer iets dat ik voor ’t eerst van dichtbij meemaak.

 

Verder nog wat foto’s:

–  van het kleine kampeerdertje dat het clownspel wint en reclame maakt voor de frambozen van boer Jules.

 

– van kastanjes die aan 7,99 euro/kilo verkocht worden in den Delhaize.

IMG_4848

 

 

 

 

 

 

 

 

 

– van mijn zondagavondoogst
IMG_4853

 

 

 

 

 

 

 

– van hoe zowat al mijn broeken er uit zien op dit moment. Das van altijd over m’n koersfietszadel te schuren.

IMG_4806

 

 

 

 

 

 

 

Financieel

week 46
supermarkt: 32,10 euro
G&F: op de poef
kruidvat: 4,28 euro
bakker: 1,35 euro
terras: 6 euro
leeggoed: -4,90 euro
spaarpot: 11,17 euro

week 47
GSM: 8,97 euro
supermarkt: 10,56 euro
G&F: 11 euro
broodje: 2,7 euro
kringwinkel: 1,4 euro
naft: 10 euro
pompoenfeesten: 2,4 euro
leeggoed: -1,96 euro
spaarpot: 3,41 euro
????: 1,52 eur

week 48
supermarkt: 22,11 euro
G&F: –
nachtwinkel: 1,5 euro
Retie: 4,2 euro
Antwerpen: 19,19 euro
spaarpot: 3 euro
geleend: 10 euro

week 43 – 44 – 45

De voorbije weken had ik het vooral druk met housesitten op 2 plaatsen. Dat hield in: diertjes eten geven, gras maaien, rekeningen betalen, naar de vroegmarkt rijden, bijspringen op de bioboerderij,… Daarnaast maakte ik een filmpje voor een kennis, was best actief op sociaal vlak en werkte 19 uur per week. Geen tijd voor een update op de blog dus.

Tot enkele dagen geleden weigerde ik m’n houtvoorraad aan te vullen. Toen het ’s avonds wel erg kil werd in de tent en alle voorraad die ik binnen had liggen, opgestookt was, raapte ik al m’n moed bij elkaar om 30 meter verder een kruiwagen hout te halen. Het was niet zozeer de afstand of de inspanning die me tegenhielden, wel het besef dat de zomer zo goed als voorbij is en dat er de komende 6 maanden bijna dagelijks gestookt zal moeten worden. Vorige winter was ik meestal thuis en kon ik het aangenaam warm houden, maar nu ik vaker buitenshuis ben, wordt het even afwachten hoe dat zal gaan. Ondanks wat velen beweren, vind ik dat we wel een goeie zomer gehad hebben. Toegegeven, tenzij het over zeer extreme weersomstandigheden gaat, ben ik een week later vergeten welk weer we hebben gehad. Wat ik wel weet, is dat ik vanaf begin mei tot eind september amper gestookt heb.

In de moestuin is ondertussen het meeste wel opgegeten of uitgedeeld. Toch groeien de courgetten nog steeds, zij het iets trager. En ook van m’n mais en prei zal ik binnenkort nog kunnen genieten. Een deel van de aardperen heeft het helaas begeven door de felle wind. Hoewel ze redelijk beschut stonden achter de mais en de monsterbraam. Maar ze zijn dan ook belachelijk groot geworden. Net zoals de wortelen.  En de tomaten in de serre beginnen eindelijk rood te worden ;-). De kerstomaten en paprika’s zijn al langer voor consumptie vatbaar.

 

Ik moet toegeven dat ik de laatste weken niet erg gezond gegeten heb. Ik heb geen zin meer om te koken, geen inspiratie, ben ook niet meer erg georganiseerd en eet dus veel dingen gewoon rauw. Een bloemkool of koolrabi kunnen perfect als middagmaal. Het avondmaal laat vaak te wensen over, omdat ik het beu ben om altijd in de pan te koken. De laatste weken komt het vaak neer op een eitje, croque monsieurs, hotdogs, een pizza bij mijn ouders, frieten, soep, pannenkoeken,… Soit, jullie hebben het wel begrepen. Ik kijk er erg naar uit om binnenkort terug met een oven aan de slag te kunnen of naar een boek getiteld ‘365 dagen (lekker) veggie koken zonder elektrische apparaten’.

 

Ik was getuige van een paar mooie wildlife-momenten.

  • Een egel die om 4u45 in het midden van de tuin z’n roes aan’t uitslapen was tussen een paar rottende appels. (ter info: ik stond op)
  • Een verliefd koppel bonte spechten dat op een paar meter van mij aan’t spelen was. Ik zat verscholen in het kippenhok.
  • Een eekhoorn die enthousiast de boom in liep toen ik naar’t werk vertrok.
  • Een buizerd die in de wei vlak naast mij zat en met tegenzin opvloog toen ik er aan kwam gefietst.
  • Een mooie mexicaanse-hoed-paddenstoel

IMG_4718

 

De poes is helemaal op haar gemak bij mij intussen. In die mate dat ze altijd bij mij wil zijn en daarbij enige brutaliteit niet schuwt.

IMG_4748

 

Verder kwamen er nog 2 schattige kampeerders langs voor een avondje en ochtendje spelletjes spelen, kampvuur maken, gitaar spelen, strips lezen en tomaten plukken.

 

Financieel:

Een jaar geleden begon ik deze blog. Daar werd ik aan herinnerd met een rekening van 35,88 euro. Dit bedrag werd uit de spaarpot gehaald en nu spaar ik rustig verder voor de – hopelijk laatste dikke – rekening van mijn toekomstig tandartsbezoek.

week 43
supermarkt: 15,39 euro
G&F: 2,1 euro
terras: 2 euro
boekvoorstelling: 11,5 euro
antwerpen:
spaarpot: 0,91 euro

week 44
supermarkt: 20,16 euro
G&F: 5,49 euro
naft: 10 euro
cafe: 4,6 euro + overige kermisbonnen
terras: 2 euro
spaarpot: 7,75 euro

week 45
supermarkt: 23,32 euro
G&F: –
terras: 6 euro
wc: 0,90 euro
rommelmarkt: 2,5 euro (handschoenen, film, 2 glazen)
broodje: 3 euro
spaarpot: 14,28 euro

week 41 – 42

Mensen vragen mij de laatste weken geregeld of ik aan’t aftellen ben. Het is geweten dat een jaar 52 weken heeft en als je ‘week 42’ als titel neemt, dan weet je dat het einde van het jaar niet meer ver af is. Er zijn zeker dipjes geweest of momenten dat ik dacht ‘nog zoooo lang?’, maar toen kon je nog niet van aftellen spreken, want ik zat nog niet eens op den helft.

Uitkijken naar het einde doe ik in zekere zin wel. Vooral omdat ik weet dat er tegen dan weer een winter zit aan te komen en ik mijn leven wat luxueuzer kan maken tegen dat het zover is. Er bestaat geen openbaar vervoer tussen mijn huis en mijn werk en dan is het fijn om uit te kijken naar een deel-auto voor tijdens de koude dagen. Er staat ook al heel lang een klein ijskastje naar mij te kijken in de kelder van mijn ouders en ik heb nog wat weken verlof staan die ik graag in een warmer buitenland spendeer.

Voorlopig is het hier ook nog warm genoeg en dus trok ik een weekend naar (’t) Zee(tje in Hol)land. We hebben gewandeld, meeuwen opgejaagd, een eiland rondgefietst, in de auto geslapen, EEN IJSJE GEGETEN en ontdekt dat er op zondag geen supermarkten of bakkers open zijn.

 

 

Wat nog:

  • Ik haalde 63,3 euro uit de spaarpot  (nadat ik er 10 euro had ingestopt) en betaalde mijn familiale verzekering.
  • Ik tapte 1 nacht pintjes op de kermis, kreeg een stel bonnen en heb daar 4 dagen het foorwijf mee uitgehangen. Heerlijk, zo onbezonnen op cafe gaan. Ik won nog een paar sleffers, deelde paprika’s en tomaten uit en liep een week met een sexy schor stemmetje rond.

IMG_4530

  • Op dinsdag vergat ik te ontbijten en toen ik me dat om 11u30 pas bedacht, vond ik het tijd voor mijn allereerste vastendag. Ik ben al langer van plan om het eens te proberen, maar als ik er te hard over nadenk, komt het er niet van. Volgens het boek ‘vasten en feesten’, mag je op een vastendag voor 500 calorieën eten, maar dat is hier nogal moeilijk te meten. Ik at een kleine komkommer uit de tuin (de eerste) en een halve dikke koolrabi, ook uit de tuin. Verder dronk ik water en deed ik niet overdreven wild, maar ook niet overdreven rustig. Op zich viel ‘niet eten’ beter mee dan gedacht, maar misschien was het gemakkelijker omdat het een erg warme dag was de appetijt dan sowieso kleiner is? Of misschien lag het aan het feit dat ik pas om 9u uit bed kwam en er om 22u weer in kroop? We zien wel of het een wekelijkse gewoonte wordt. Goedkoop is het alleszins wel en gezond zou het ook zijn.
  • Ik ging voor de laatste keer naar het wassalon. Er is al maanden maar 1 machine beschikbaar en ik nam mezelf voor dat als het moment daar zou zijn dat ik niet zou kunnen wassen, ik niet meer zou terugkomen. De jetonautomaat was kapot, geen drama, maar ik kon dus niet wassen. Of toch niet meteen: iemand ging het komen fixen, maar niet onmiddellijk en dus liet ik m’n was daar en fietste terug naar huis. En een paar uur later fietste ik op hoop van zegen terug en kon ik gelukkig mijn hoognodig waske doen. Ondertussen heb ik een deal met iemand wat betreft wassen.

 

Financieel:

week 41
Supermarkt: 16,79 euro
G&F: poef
GSM: 8,08 euro
Kado: 2,5 euro
Weekend: 11,47 euro
Spaarpot: 11,16 euro

week 42
Supermarkt: 10,18 euro
G&F: 7,3 euro
Markt: 5,8 euro
Eitjes: 1,5 euro
Fietsevent: 3,5 euro
Frituur: 3,7 euro
Spaarpot: 10 + 8 euro

 

week 38 – 39 – 40

Bij het nakijken van de boekhouding op het einde van week 38 bleek dat het een erg fijne week geweest was. Ik spendeerde slechts 12 euro aan noodzakelijkheden (eten) en 5 euro aan een zieke collega. Al de rest ging naar amusement en dat deed werkelijk deugd: een paar drankjes op zondag in een ligstoel in de plaatselijke zomerbar, een paar drankjes op donderdag tijdens de openluchtfilm (la la land), een paar drankjes op zaterdag tijdens een cafébezoek. Ja, het leek even een heel gewone zomer.

Een ding deed echter verraden dat het dat niet is: mijn moeder vond het tijd (voor mij) om eens naar de schoonheidsspecialiste te gaan en dus gaf ze me een beurt kado voor m’n verjaardag. Ik moest er eventjes over nadenken, maar stemde er uiteindelijk toch mee in: waarom ook niet? Op een uur tijd werden er meer cremes op mijn gezicht gesmeerd dan normaal tijdens een volledig jaar. En blijkt dat mijn huid het best goed doet onder die omstandigheden, dus een abonnement zit er voorlopig niet in. Er werd hier en daar wat haar weggeplukt, maar gelukkig niet in die mate dat er nu veel onderhoud nodig is. Daar heb ik allemaal geen tijd voor hoor 😉

Tijdens het weekend fietste ik 110 km, enkel en alleen voor een heerlijke Colombiaanse schotel van Jefe Salomon. Ik was nog maar 15 km ver toen ik aan het kanaal werd ingehaald door een groepje coureurs. Eentje riep ‘pik maar aan’, wat eventjes lukte. Bleek dat die mannen ook naar Retie moesten. Of dat met of zonder omwegen was, wist de jongen naast mij – aan de staart van de kudde – niet. Een paar snelle kilometers later maakte dat helemaal niks meer uit, ik moest lossen. Twee uurtjes na mijn vertrek was ik op mijn bestemming en waande ik mij even in het buitenland.

 

Op maandag werd duidelijk dat ik op weekend zou vertrekken met een stel wilde wijven. Zo noemen ze zichzelf, dus dat is geen belediging. Het concept is simpel: wildkamperen, wandelen, eten en drinken uit de rugzak en zo weinig mogelijk geld op doen. Maar aangezien een low budget weekend toch ook wel iets kost, spendeerde ik tijdens de week zo min mogelijk. Maandag en dinsdag deed ik niks op. Woensdag kocht ik enkel wat groentjes en een brood, wat niet wil zeggen dat ik slecht gegeten heb deze week. Er blijkt altijd meer eten in huis en tuin te zijn, dan op het eerste zicht lijkt.

Af en toe viel er iemand in de rivier, schoof er iemand van de rotsen, werd er iemand wakker in een plas water, raakten we de weg kwijt, verlegden we een brug en kreunden we onder het gewicht van onze rugzakken.

GOED                                                              NIET GOED

 

Allemaal straffe verhalen die we volgend jaar aan het kampvuur weer kunnen oprakelen 😉

 

 

In week 40 leerde ik dat een gasfles met 10,5 kg propaan – waar enkel mee gekookt wordt voor gemiddeld 1 persoon – exact 9 maanden mee kan. Ik had het me al vaak afgevraagd, hoe de situatie zou zijn: zou er een rauw ei in de pan blijven liggen ’s morgens of zou de rijst maar half gaar geraken ’s avonds? Maar nee, niets van al dat: den afwas was juist klaar en de pasta pesto perfecto. Ik kon met een gerust hart gaan slapen.

Ik kwam er verder achter dat een bak bier het allerbeste verjaardagsgeschenk is.

  • Er is altijd iets in huis als er volk komt – van’t schap weliswaar, maar daar doen de meesten niet moeilijk over.
  • Idem na een lange werkdag
  • Als de bak leeg is, krijg je nog eens 4,5 euro terug en das echt een godsgeschenk!

 

Financieel:

week 38

Supermarkt: 6,51 euro
Markt: 2,64 euro
eieren: 0,5 euro (1 euro op de poef wegens geen wisselgeld)
Bakker: 2,5 euro
Werk: 5 euro (samenleggen voor zieke collega)
Openluchtfilm: 4,5 euro
Volkskeuken: 13,5 euro
Nachtwinkel: 2,3 euro
cafe: 10 euro
uit spaarpot: 1,57 euro

week 39

Supermarkt: 11,74
G&F: 8,7 euro
Trein: 9,8 euro
Wilde wijven weekend: 13,25 euro
Naft: 1,5 euro
Wasserette: 3,5 euro
Spaarpot: 1,51 euro

week 40

Supermarkt: 22,52 euro
G&F: 5 euro
Kadootjes: 2 euro
Gasfles: 14,17 euro
Eitjes: 2,5 euro (poef vereffend week 38)
Bami: 2 euro
Spaarpot: 1,81 euro

Week 36 en 37

In het begin van de week nam ik me voor om een zwerfkatje uit de buurt te helpen en tegelijkertijd te overtuigen om bij mij te komen wonen. Het poesje had wel broertjes en zusjes en een moeder, maar zag er toch wat verwaarloosd uit. Ik kocht een zak katteneten, maar het werd me al snel duidelijk dat eten niet voldoende zou zijn om deze vlooienbal te redden. Het beestje was er steeds slechter aan toe – bewoog nog maar amper en kon niet veel meer zien – en op zondag kon ik het niet meer aanzien en bracht het naar een dierenarts. Daar kreeg het een eerste oplapbeurt en toen werd het verder gestuurd richting kattenopvang. Heb je plots ook zin gekregen om een kitten te adopteren? Kijk zeker eens bij Canina.
(Trouwens… iemand die een zak everyday katteneten kan gebruiken?)

Tussen het begin en einde van week 36 werd ik door mijn lieve broer getrakteerd op een optreden in’t rivierenhof. Hij had een ticketje over voor Brian Setzer (Stray Cats) en tegen zo’n voorstel zeg ik geen nee. Ik geniet er steeds meer van om op plaatsen te komen waar mensen samen komen om zich te amuseren en dan neem ik dat toekomstig klusje er graag bij. Verder speelde ik nog eens een spelletje poker (inzet 5 euro) en ging met 20 cent winst naar huis. Check!

IMG_3929

 

Wat ik ook niet meer kon aanzien, was het aantal coloradokevers op mijn patatten. Op een ochtend verzamelde ik zo’n 300 beestjes, verdeeld over 5 planten. Dat was het signaal om alle patatjes uit te doen en in een verduisteringsdoek te steken. Een dezer zal die zak ook in de grond verdwijnen, om er zo lang mogelijk van te kunnen genieten. Ik ben niet de grootste patatteneter, dus hoop er toch een paar maanden mee toe te komen.

IMG_3986

 

Dankzij een paar flinke regenbuien, had ik mijn 3 regentonnen quasi volgespaard. Tesamen goed voor zo’n 500 liter gratis water. Door een klein beetje nonchalance, maar vooral door 2 niet-communicerende vaten, is er zo’n 200 liter stilletjes weer weggevloeid. En daar maak ik toch ‘sund’ van want wie weet komt er wel weer zo’n droge periode aan of wie weet wil ik wel eens heel erg uitgebreid douchen binnenkort. Dat was trouwens ook een inschattingsfoutje: 2 douchezakken van 20 liter kopen. 10 liter volstaat ruimschoots om mezelf en m’n haar te wassen. 8 euro weggesmeten.

Ondertussen vind ik het steeds moeilijker om wekelijks een waardig verhaal te schrijven. Mijn leven is redelijk mainstream geworden, dus ik heb niet zoveel spannends te vertellen. Zo mainstream dat het soms wringt dat ik met 50 euro/week ‘moet’ rondkomen, terwijl ik wel gewoon mijne kost verdien. Ik weet wel dat het daar niet om draait, maar na 8,5 maand moet ik mezelf daar toch al eens aan herinneren.

Het werk en de organisatie daarrond (zorgen dat m’n kleren tijdig gewassen zijn, eten maken om mee te nemen, 11km fietsen, douchegerief en proper kleren voorzien op’t werk,…) geven me wat stress. Na een jaar stressloos door het leven te gaan, weet ik plots weer hoe dat voelt. Ik moet ineens aan zoveel dingen denken en m’n kop zit precies zo vol. Zoals een groot deel van de bevolking wil ik dat gevoel afschudden door eens flink door te zakken, maar dat kan dus niet. Daarnaast heb ik ook het gevoel dat ik wat sociaal contact gemist heb de voorbije weken omdat zowat half de wereld op reis is en de andere helft leukere dingen te doen heeft dan rondhangen in een tent tussen de velden.

Maar gelukkig was er het voorbije weekend een overwacht ‘feestje’ in een serre en ook nog een gratis optreden in Antwerpen (waar we helemaal uitgeregend zijn).

IMG_4116

 

Dan laat ik u enkel nog het verhaal van de onbeleefde flik. Ge kent het wel. Ge komt bij de winkel aan en voor die ene keer dat ge met den auto zijt, staat de parking vol. Het regent, dus ge wilt niet kei veel verder rijden en ge moet toch alleen maar een brood hebben, dus ge parkeert u vlug aan den overkant van’t straat, tegen de rijrichting. Dan staat ge braaf te wachten om de straat over te steken, komen daar plots 1 combi, 2 zwaantjes en 1 politieauto aangereden uit 2 richtingen. Ge denkt ‘ja, kheb prijs’ en begint al wat schaapachtig te kijken. Tot uw verbazing laten die combi en dat 1ste zwaantje u gerust. Dat 2de zwaantje stopt echter, kijkt al tamelijk boos/bedenkelijk en vraagt: uwen auto? Ge zegt ja en dan roept die alleen maar keihard DRAAIEN!! De drang onderdrukkend om een ‘yes sir’-gebaar te maken, zegt ge stillekes ‘ja’ en als ge eenmaal terug in den auto zit en er een klein lachske af kan, verbaast ge u erover dat sommige mensen echt plezier halen uit het ‘macht hebben over’ anderen. Dan denk ik dat ik liever, ook in deze situatie, op een vriendelijke manier beboet wordt, dan uit het niets (en zonder reden) onbeschoft behandeld te worden (ook al was ik in fout).

Zo, mijn hart is weer gelucht! Ik laat jullie enkel nog een boekhoudkundig verslag van de voorbije weken.

PS: ik ben nog steeds gelukkig hoor!

 

Financieel:

WEEK 38
Supermarkt: 27,87 euro
G&F: 6,7 euro op de poef, dat komt ervan als je al je geld uitgeeft aan
drank tijdens een optreden: 10 euro
en op cafe: 9,60 euro
en in’t frituur: 4,3 euro
Goed doel: 0,3 euro
Poker: -0,2 euro
Spaarpot: -1,87 euro

WEEK 37
Supermarkt: 19,57
G&F: 9,1 euro
GSM: 8,54 euro
Verduisteringsdoek: 6,20 euro
Bakker: 1,5 euro
Kruidvat: 1,79 euro
Drinken tijdens gratis optreden: 5 euro
Spaarpot: -1,70 euro