Eindbesluit

7 november was een heuglijke dag. In de voormiddag stond mijn jaarlijks tandartsbezoek gepland en daar betaalde ik welgeteld 3,5 euro voor (62 euro – 58,5 euro ziekenkas). Ik ben gezegend met goeie tanden (al maakt dat het niet minder eng) en dus mag ik van de tandarts rustig verder poetsen met zout en olie.
De zon scheen en ik kreeg de glimlach niet van mijn gezicht. De schoenmaker bezorgde mij voor 18,25 euro 2 paar zo-goed-als-nieuwe schoenen. Om in 1 keer komaf te maken met die 50 euro waar ik een jaar lang rekening mee moest houden, ging ik tanken. Niet voor 10 euro deze keer, maar de hele tank vol. Klaar. Ik kocht een kadootje voor de verjaardag van mijn broer. Niet omdat het moest, maar omdat ik het wou.

En nu sta ik hier, na een jaar… en ken ik het antwoord op de vraag of het mogelijk is met 50 euro/week rond te komen. Het kan, al zijn er wel een paar kanttekeningen. Maar laat ik beginnen bij het begin.

50 euro per week laten je niet toe om je met onzin bezig te houden. Je wast je haar nog maar 1x per week, om shampoo te sparen en het is bovendien gezonder voor je haar. Je maakt je tandpasta zelf, met natriumbicarbonaat en kokosolie, want dat is sowieso in huis en het werkt. Het is ranzig in het begin, maar alles went. Je winkelt bewuster en denkt na over elke aankoop. Je leert de waarde van geld weer kennen en beseft dat je met 50 euro heel wat kan doen, terwijl je daarvoor dacht dat het 2 keer niks was. Je leest boeken van de bib, in plaats van tv te kijken. Je kickt af van ‘altijd online’ en ‘altijd bereikbaar’. Je bouwt een composttoilet met ‘afval’ en vraagt je af waarom je ooit nog een ‘gewoon’ toilet zou nemen. Je neemt de fiets, in plaats van de auto en vaart er wel bij. Je waardeert de momenten dat je wel in een auto zit of onder een echte douche staat des te harder. Je hoort enkel nog flarden wereldnieuws via de radio en gaat niet meer op zoek naar sensationele nieuwsfeiten waar je in principe alleen maar droevig van wordt en toch helemaal niets aan kan veranderen. Je leert terug leven met de seizoenen en neemt elektriciteit niet meer als vanzelfsprekend. Niets is nog vanzelfsprekend en aan de andere kant zo hard wel, want alles wat we doen lijkt plots zo onlogisch en het overlevingsinstinct dat ergens diep verborgen zat, komt stilletjesaan weer boven. Nooit heb je dichter bij de natuur (en je eigen natuur) gestaan en je neemt de kunst van het moestuinieren weer op en krijgt daar zoveel voldoening uit dat al de rest in het niets vervalt tegenover een paar uurtjes in de aarde wroeten. Je krijgt een diep respect voor de aarde en de zon en al wat ze ons geven. Je leert terug voelen en dat gevoel te volgen. De tijd nemen om gewoon te leven, in alle eenvoud, maakt heel duidelijk wat essentieel is. Maar heel weinig is werkelijk belangrijk. Het kan allemaal zo schoon zijn, als je er eens goed en met open blik naar durft kijken.

En nu sta ik hier na een jaar, een beetje verloren, want opnieuw valt de houvast weg. Een jaar geleden begon ik tamelijk onbezonnen aan dit avontuur en het heeft me zoveel gebracht dat het moeilijk te omvatten is in een eindbesluit. Soms was het aanpassen, al gingen ook veel dingen heel gemakkelijk. Dit is zo waardevol geweest, dat ik hier mijn  verdere leven baat bij ga hebben. Ik denk niet dat ik nog dezelfde persoon ben: ik weet nu wat me rust brengt, ik laat gemakkelijker los (met vallen en opstaan), ik kies meer voor mezelf, ik kom meer voor mezelf op,  ik kan beter relativeren. Benieuwd of dat zo zal blijven als ik me wat vaker buiten m’n veilige cocon begeef.

En nu sta ik hier, met tranen in mijn ogen, om al het mooie wat me overkomen is. Ik mocht een jaar in de mooiste tuin van Belgie wonen, bij de liefste mensen. We waren volstrekt onbekenden voor elkaar en toch gaven zij me de ruimte om op hun domein te wonen en te experimenteren. Zo onbaatzuchtig, gewoon oprecht goed van hart.
Ik leerde om alleen te zijn en daar van te genieten. In die mate zelfs dat het me soms moeilijk valt om in gezelschap te vertoeven. Ik leerde mezelf een stuk beter kennen en leerde ook beter luisteren naar mezelf. Ik ben opener en slik niet meer alles in, al komt dat nog niet vanzelf en vraagt dat nog steeds moed. Ik raakte onthecht van alle spullen die ik bezit, al ga ik er binnenkort toch enkele bij nemen. Mijn leven gaat een stuk gemakkelijker worden met een ijskast, een mixer en een oven. Want, altijd soep met stukjes gaat vervelen en een oven geeft zoveel meer mogelijkheden. En, mijn eten bederft over het algemeen te snel in de zomer. Een keertje werd ik nogal ijl van pesto die vermoedelijk te lang in een hete tent stond.

Ik heb geleerd bewuster om te gaan met geld & tijd. Een beetje nadenken over je aankopen en wat je nodig hebt (en of je het echt & nu nodig hebt), kan je al veel besparen. Ik heb me natuurlijk af en toe laten vangen: het velokaartje dat me 37 euro kostte, heeft niet genoeg opgebracht. Ik weet nu dat een 2de douchezak van 20L (twv 8 euro) niet nodig is voor een standaard douchebeurt en dat ik voorzichtiger moet zijn met 2dehands kledingaankopen die ik (waarschijnlijk) nooit zal dragen. Verder is 2dehands me prima bevallen en in de toekomst zal ik dit dan ook blijven doen, al zal ik voor kleren toch meer richting nieuw, maar fair gaan.

Naast alle dingen die goed gingen, waren er ook een paar dingen die beter konden. Het wildplukken – waar ik op zich veel zin in had – is er wat overgeschoten. En ik had – zoals ik mezelf begin dit jaar beloofd had – meer kunnen yoga-en. En soms kostte het me teveel moeite om te filmen: op een koude winterochtend steek ik liever de stoof aan ipv eerst de camera op te zetten die filmt hoe ik de stoof aansteek.

Er waren ongetwijfeld lastige momenten, maar zonder downs geen ups. En wie kan tenslotte zeggen dat het leven altijd mooi en lief is? En wie loopt er eens niet met z’n kop tegen de muur? Al het geld in de wereld kan zelfs dat niet voorkomen.

Het voorbije jaar heeft me hard doen beseffen dat we ons zoveel (laten) opleggen, maar dat al dat ‘moeten’ ons (mij) niet perse gelukkig maakt. Van wie moet ik elke dag propere sokken aandoen? Of van wie mag ik niet in mijn joggingbroek en op crocs naar de winkel? Ik moet geen 3 keer per dagen eten en ik moet niet elke week mijn huis poetsen. Ik moet zelfs niet elke avond mijn tanden poetsen als ik daar geen zin in heb.

 

De kanttekeningen dan.
Het opzet was om een jaar lang met 50 euro/week toe te komen, zonder in te leveren op hygiëne, gezond eten en sociaal contact.

Over wat hygiënisch is en wat niet valt natuurlijk te discussiëren en dat moet vooral ieder voor zich uitmaken. Mijn kleren en beddengoed zaten geregeld in een wasmachine en mijn huis werd voldoende gepoetst. Ik heb eigenlijk enkel positieve reacties gekregen over mijn woning en ik heb nooit het gevoel gehad dat ik in een vuil kot woon, ondanks dat ik een jaar lang geen stofzuiger gebruikt heb. De afwas bleef wel eens een paar dagen staan, maar het zou me verbazen als zou blijken dat enkel ik mij daar schuldig aan maak. Een gebruikte pan werd al eens schoon geveegd met een stukje keukenrol en opnieuw gebruikt en ik kan daar perfect mee leven. Af en toe lag er een poes op mijn bed, daar kan ik minder mee leven.

De laatste maanden heb ik wat ingeboet op gezond eten. Niet omdat het niet haalbaar is met 50 euro, maar omdat – here i go again – ik het zo fucking beu ben om in die pan te koken. IK WIL EEN OVEN, mocht dat nog niet duidelijk zijn. Komt er nog bij dat ik altijd alleen voor mezelf moet koken, dat er geen voorraadjes in de diepvries zitten, dat het soms simpelweg te vroeg donker is, dat sommige dingen nogal snel bederven zonder ijskast en dat ik af en toe gewoon geen zin heb om naar de winkel te fietsen. Koken was de laatste tijd dus eerder een opdracht.

Vergeleken met mijn 31 voorgaande jaren zou je kunnen besluiten dat ik het voorbije jaar minder sociaal ben geweest. In de winter kwamen er veel nieuwsgierige vrienden op bezoek en genoot ik met volle teugen van de momenten dat ik hier alleen was. In de lente was er veel werk in de serre en de moestuin, deed ik veel ruilhandel-klusjes en waren er nog voldoende sociale activiteiten. In de zomer kreeg ik wel plots het gevoel dat ik wat miste: zowat heel de wereld ging op reis, ging naar festivals of deed allerlei leuke – te dure – uitstappen. Niet dat ik daar perse bij wou zijn, maar een bezoekje aan de tent was plots veel minder interessant geworden.
In die befaamde zomer van 2017 kwam er dus af en toe een gevoel opzetten dat ik in lange tijd niet meer gevoeld had: een behoefte aan sociaal contact die niet onmiddellijk kon worden vervuld.

Verder zijn fietsen en wandelen prima gratis hobby’s, maar na een jaar heb ik veel zin om iets nieuw te leren of mij wat verder te ontwikkelen door cursussen te volgen. Mocht het experiment verder gaan, zou dat zeker iets zijn waar ik het op termijn lastig mee zou krijgen. Nu is hier wel een zekere psychologische factor aan verbonden, zijnde dat ik al een tijdje weet dat het einde in zicht is en ik dus meer begon te denken aan wat er daarna zou (kunnen) komen. Maar hoe je’t draait of keert, ik wil een leuke hobby en dat kost geld.

Ook iets waar ik creatiever mee zou moeten omgaan indien het experiment langer zou duren: kleren kopen. Geen talent van mij. En al zeker niet in de 2-dehandswinkel. Soms zie ik mensen, volledig uitgedost in kringwinkel-kleren en die komen daar niet alleen mee weg, die zien er gewoon goed uit. Ik zou het graag willen en kunnen.

En om het kanttekeningenhoofdstuk af te sluiten: een auto is toch echt wel handig, vooral op koude, donkere ochtenden. Vanaf nu deel ik een auto en is het dus geen verplichting meer om de 11km naar het werk met de fiets te overbruggen.

En nu?
Ik blijf hier nog een tijdje wonen, zij het met iets meer luxe. Om te beginnen neem ik 3 weken verlof, om alles eens goed te laten bezinken en om te wennen aan het idee dat het experiment voorbij is. Ik ga op reis naar Antwerpen, waar ik me vooral zal concentreren op het maken van een film van het materiaal dat ik doorheen het jaar heb verzameld, maar ik zal het ook niet nalaten om al wat de stad te bieden heeft, mij te laten welgevallen. Het restaurant is al geboekt, de avond op cafe is gepland en er is een kandidaat om met mij te gaan shoppen. Verder ga ik 2 cd’s kopen, omdat het kan: van Tamino en Millionaire. Al voelt dat allemaal wel dubbel en vrees ik ervoor regelmatig geplaagd te worden door schuldgevoelens bij al wat ik uitgeef.

Ik zal wel zien wat er op mijn pad komt. Ik neem mee wat belangrijk is, maar zal niet in het verleden blijven hangen of mezelf verliezen in de toekomst. Het is wat het is en het is heel mooi geweest, maar mijn experiment is nu voorbij en de toekomst biedt zich vanzelf wel aan.

Al het beste, voor iedereen!
Kaat, van de experitent

IMG_2839

8 gedachtes over “Eindbesluit

  1. Ja… was echt leuk om (bijna) elke week een artikel te zien op je website.
    Eenvoud, eenvoud, eenvoud… zoals Henry David Thoreau zou zeggen.
    Kom ook eens op vakantie naar Mechelen (op 24 november is het Black Friday, dan kunnen we mss samen lachen met al die koopgekken).

    Liked by 1 persoon

  2. Ik stond een tijdje achter met lezen, maar ben blij dat ik jou heb mogen volgen. Mooi en moedig, dat experiment! (En herkenbare dingen in je eindbesluit. Gelukkig ben ik zelf heel sober van aard, anders zou ik niet al 13 jaar kunnen leven zonder oven, zonder ijskast, zonder toilet, zonder douche… al is dat allemaal relatief, natuurlijk.) Veel succes en vooral plezier met het maken van je film!

    Like

  3. proficiat, iedereen die het gevolgd heeft zal er wel wat van opsteken (hoop ik), zeker van je eigenste eindconclusies. Wat (meer) luxe is niet verkeerd, maar rondom mezelf zie ik veel mensen met meer luxe die toch niet/nooit tevreden zijn! Geniet van je oven en je mixer 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s